ج - غفلت و فساد اعمال
« غفلت » موجب فساد اعمال انسان مىشود . افراد غافل و بى خبر به سراغ اعمال صالح كمتر مىروند و اگر بروند ديگر « غفلت » اجازه نمىدهد كه اعمال خالص با حضور قلب و جامع تمام شرايط و اجزا ، براى خدا انجام دهند .
از اين رو ، امير مؤمنان على عليه السلام فرمودهاند : « ايَّاكَ وَ الْغَفْلَةَ وَ الِاغْتِرَارَ بِالْمُهْلَةِ فَانَّ الْغَفْلَةَ تُفْسِدُ الاعْمَالَ ؛ از غفلت و غرور ناشى از مهلت الهى بپرهيز زيرا ، غفلت اعمال آدمى را فاسد مىكند » . « 1 »
اين احتمال نيز در تفسير اين حديث وجود دارد كه منظور ، فساد اعمال گذشتهء انسان به خاطر غفلتهاى آينده است ؛ زيرا ، غفلت موجب گناه است و گناه موجب حبط اعمال .
د - غفلت و قرب الهى
غفلت ، آمادگى لقاى پروردگار و گام نهادن در بساط قرب او را از انسان مىگيرد ؛ زيرا وصول به اين مقام و الا ، جز در سايهء معرفت و آگاهى امكانپذير نيست .
در يكى از مناجاتهاى امير مؤمنان على عليه السلام كه مرحوم علامه مجلسى در بحار الانوار نقل كرده است به اين موضوع اشاره نموده است : « الهِى انْ أَنامَتْنِى الْغَفْلَةُ عَنِ الاسْتِعْدَادِ لِلِقَائِكَ فَقَدْ نَبَّهْتَنِى الْمَعْرَفَةُ بِكَرمِ آلائِكَ ؛ پروردگار من ! اگر غفلت مرا به خواب فرو برده و استعداد لقاى تو را از من گرفته ؛ شناخت كرم نعمتهايت مرا از اين خواب غفلت بيدار ساخته است » .
اين جمله ، بخشى از مناجات معروف « شعبانيه » است كه طبق گفتهء مرحوم علّامهء مجلسى قدس سره مناجاتى است كه على عليه السلام و امامان معصوم عليهم السلام در ماه شعبان با آن ، با خدا راز و نياز مىكردند . « 2 »
هامش
( 1 ) - شرح فارسى غرر الحكم ، جلد 2 ، صفحهء 312 .
( 2 ) - بحار الانوار ، جلد 91 ، صفحهء 96 - 99 .