بنگر ، سرانجام كار مجرمان چگونه بود ؛ فَانْجَيْنَاهُ وَ اهْلَهُ الّا امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الغَابِرينَ - و امْطَرْنَا عَلَيهِم مَطَراً فَانْظُرْ كَيفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمينَ » . « 1 »
آرى ! آنها چنان آلوده بودند كه بى گناهى و پاكدامنى را گناه مىدانستند ! و پاكان را به جرم پاكى محكوم به تبعيد و راندن از خانه و زندگيشان مىكردند . هر چند قبل از انجام اين كار ، به غضب الهى گرفتار و نابود شدند .
بخش مهمى از اين آيات ، ضمن بيان عواقب هوسبازى و هواپرستى و شهوترانى - به مفهوم عام و خاصش - اين عمل ناشايسته و پست اخلاقى را كه سرچشمهء گناهان و اثرات مخرب اجتماعى بى شمارى است ، سخت نكوهش مىنمايد .
* * *
شهوت پرستى در روايات اسلامى
اين مسئله در منابع روايى اسلام ، مورد توجه فراوان قرار گرفته است كه بيشتر آنها بيانگر هشدار ، دربارهء پيامدهاى خطرناك آن است . اين احاديث تكان دهنده ، هر خوانندهاى را تحت تأثير عميق قرار داده و روشن مىسازد كه آلودگى به « شهوت » - خواه به مفهوم عام و خواه به مفهوم خاص آن - از موانع اصلى سعادت و كمال انسانها و از اسباب مهم گسترش گناه و جنايت در جامعهء بشرى است كه در ذيل ، به بعضى از آن احاديث اشاره مىشود :
1 - پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايند : « مَا تَحْتَ ظِلِّ السَّماءِ مِن الَه يُعبَدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ اعْظَمُ عِنْدَ اللّهِ مِنْ هَوىً مُتَّبِع ؛ در زير آسمان معبودى جز خدا پرستيده نشده است كه در پيشگاه خدا ، بدتر از هوا و هوسى باشد كه انسان را به دنبال خود مىكشاند » . « 2 »
به اين ترتيب ، روشن مىشود كه « شهوت » و هواى نفس از خطرناكترين عوامل انحراف انسان به سوى زشتىهاست .
هامش
( 1 ) - اعراف ، 83 و 84 .
( 2 ) - الدرّ المنثور ، جلد 6 ، صفحهء 261 به نقل از ميزان الحكمه ، جلد 4 ، صفحهء 3478 ، شمارهء 21400