دوّمين آيه از زبان هود پيامبر عليه السلام است كه بعد از دوران نوح عليه السلام مىزيسته است كه از سوى قوم بتپرستش تهديد به مرگ مىشود ، با صراحت به آنها مىگويد : « من خدا را گواه مىگيرم و شما هم گواه باشيد كه از همتايانى كه براى خدا قرار دادهايد بيزارم - همهء شما براى من نقشه بكشيد ، و لحظهاى مرا مهلت ندهيد ( امّا بدانيد كارى از شما ساخته نيست چرا كه ) - من توكّل بر خداوندى كردهام كه پروردگار من و شماست » ! ( . . . قَالَ انِّى اشْهِدُ اللَّهَ وَ اشْهَدُوا انِّى بَرِىءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ * مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِى جَمِيعاً ثُمَّ لَاتُنْظِرُونِ * انِّى تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّى و رَبِّكُمْ ) . « 1 »
جالب اينكه نه تنها به قدرت عظيم مخالفان بتپرست و توطئهها و شرارتهاى آنها اعتنا نمىكند ، بلكه آنها را تحريك به قيام بر ضدّ خود مىنمايد ، تا به آنان ثابت كند قلب و روح او به جاى ديگرى وابسته است كه با توكّل بر ذات پاك او كمترين واهمهاى از توطئههاى دشمنان ندارد ، هر چند قوى و نيرومند و سرسخت و لجوج باشند ، و اين خود نشان مىدهد كه توكّل بر خدا تا چه اندازه به انسان شجاعت و شهامت و پايمردى و استقامت مىبخشد !
راستى شگفت آور است كه انسانى تك و تنها يا با يارانى بسيار اندك ، در برابر گروهى عظيم و متعصّب و زورمند ، اين گونه بايستد ، و اين چنين تهديدهاى آنها را به باد سخريه بگيرد ، آرى اين از آثار ايمان و توكّل بر خداست !
يكى از مفسّران پيشين به نام « زجّاج » مىگويد : اين آيه از مهمترين آيات مربوط به پيامبران است كه پيامبرى تنها در برابر امّتى عظيم از مخالفان بايستد و اين چنين با آنها سخن بگويد ، شبيه همين تعبير را در داستان نوح عليه السلام و جريان پيامبر اسلام عليه السلام نيز خوانديم .
شايان توجّه اينكه در ادامهء اين آيه ، هود عليه السلام در مقام استدلال براى كار خود مىگويد : « نه تنها شما ، هيچ جنبندهاى در جهان نيست مگر اينكه در قبضهء قدرت و فرمان خداست » ! ( مَا مِنْ دَابَّةٍ الّا هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا ) . « 2 »
هامش
( 1 ) - هود ، 54 تا 56 .
( 2 ) - هود ، 56 .