داراى ريشهء ايمانى است ، آرى شجاعت از آثار ايمان است ، چرا كه مؤمن با اتّكا به خدا كه قدرتش ما فوق همهء قدرتهاست خود را در همهء صحنهها پيروز مىبيند و افراد ضعيف الايمان با اتّكا به قدرت خود كه به هر حال شكستپذير است خويش را ناتوان مشاهده مىكنند و به همين دليل ترس و وحشت در صحنههاى مهمّ زندگى بر آنها چيره مىشود .
در داستان غزوهء « حمراء الاسد » شياطين انس و جنّ دست به دست هم دادند تا قدرت لشكر قريش را بزرگ نشان دهند ، و مؤمنان را از رويارويى با آنها بترسانند ، در حالى كه به تعبير قرآن تنها اولياى شيطان و دوستان او از اين گونه امور مىترسند ، و اولياء اللَّه وحشتى به خود راه نمىدهند . « 1 »
* * * در هفتمين و آخرين آيهء مورد بحث يكى از صفات ويژهء مبلّغان رسالتهاى الهى پاك بودن از رذيلهء ترس از غير خدا ذكر شده ، مىفرمايد : « آنها كسانى بودند كه تبليغ رسالتهاى الهى را مىكردند و از او مىترسيدند و از هيچ كس جز خدا ترسى به خود راه نمىدادند و همين بس كه خداوند حسابگر است » ! ( الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسَالَاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لَايَخْشَوْنَ احَداً الَّا اللَّهَ وَ كَفَى بِاللَّهِ حَسِيباً ) « 2 »
تبليغ رسالات الهى مهمترين وظيفهء پيامبران خداست ، و شرط اصلى آن خالى بودن از رذيلهء خوف و ترس است .
اين آيه كه ناظر به پيامبران پيشين است به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در درجهء اوّل و در درجهء بعد به همهء پيروان راستين او هشدار مىدهد كه در مقام ابلاغ رسالتهاى الهى از هيچ چيز و هيچ كس جز خدا ترس و واهمهاى نداشته باشند و مفهوم اين سخن آن است كه
هامش
( 1 ) - در تركيب جملهء « انّمَا ذَلِكُمُ الشَّيْطَانُ يُخَوِّفُ اوْلِيَائَهُ » دو عقيده در ميان مفسّران وجود دارد كه در مفهوم آيه بسيار اثر مىگذارد ، بعضى « اولياء » را فاعل ( يا به منزلهء فاعل با تقدير مِنْ اوْلِيَائِهِ ) دانستهاند ، مطابق اين تفسير پيروان شيطان بودند كه به تهديد و ارعاب مردم پرداختند ، در حالى كه بعضى ديگر براى « اولياء » معنى مفعولى قائلند همان گونه كه ظاهر آيهء شريفه ، طبق قرائت مشهور دلالت دارد ، بنابراين مطابق اين نظر معنى آيه چنين مىشود : « شيطان تنها مىتواند در پيروانش مانند منافقين نفوذ كند و آنها را بترساند نه در مؤمنين » .
( 2 ) - احزاب ، 39 .