مؤمنان را آزار مىدادند تا آنان را از دين خود فريب دهند و پس از ايمان آوردن ، به كفر بازگردانند ، گوشه مىدهد و آنها را تهديد مىكند كه اگر از اين كار زشت دست بر ندارند ، گرفتار عذاب دردناك خواهند شد . خداوند « عذاب الحريق » را به « عذاب جهنّم » عطف كرده و اين ، از باب عطف تفسير و توضيح است و هر از آن ، تأكيد بر وعدهء عذاب و هشدار و افزايش ترس و بيم مىباشد .
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ذلِكَ الْفَوْزُ الْكَبِيرُ .
نظير اين آيه در چندين آيه بيان شد و در اينجا برطبق شيوهء قرآن آمده است كه بيان هلاكت مجرمان را به رستگارى مؤمنان و بهشت اين گروه را به جهنّم آن گروه همراه مىسازد .
إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ .
« البطش » : گرفتن با زور ، چه رسد اگر اين گرفتن ، سخت و از سوى كسى باشد كه مسلّط بر آسمانها و زمين است ؟ خطاب در اينجا براى پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله است و هدف از آن ، هشدار به كسانى است كه پيامبر و ايمانآورندگان به او را آزار مىدادند .
إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَ يُعِيدُ ،
كسى كه بر آغاز آفرينش و بازگردانيدن آن توانا باشد ، بر سخت گرفتن بر ستمكاران تواناتر خواهد بود .
وَ هُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ .
زمانى كه خداوند از شدّت عذاب ياد كرده ، از آمرزش و لطف خويش نيز ياد كرده است ، تا گناهكاران از طريق توبه كردن به سوى او بازگردند و از رحمت او نااميد نشوند ، چون خشم او بر گناهكاران ، مانع رحمت او به آنان نمىشود .
ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ ،
او صاحب قدرت و فرمانروايى است .
فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ .
مراد خداوند به تنها ارادهء او تحقّق مىيابد و به هيچ چيزى ديگر نياز ندارد . امام على عليه السّلام مىگويد : « كنندهء [ كارها ] است بدون به كار بردن ابزار و اسباب ، تعيينكننده است بدون فكر و انديشه . . . اراده مىكند . بدون انديشه . . . به هرچه ارادهء هستى آن كند ، مىگويد : باش پس موجود مىشود . [ و اين سخن ] نيز به وسيلهء آوازى است كه [ در گوشها ] فرو رود و نه بر اثر فريادى است كه شنيده شود و جز اين نيست كه سخن خدا فعلى است كه آن را ايجاد كرده است » .