تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 21

مساهمون:

ص٢١
ترديدى نيست و مردمان در آن روز دو دسته‌اند : دسته‌اى به سوى آتش مىروند و از خدا و رحمتش دور مىشوند و دسته‌اى به سوى خدا و بهشت او رهسپار مىشوند و راه بهشت بسيار روشن و آماده است و آن ، كار نيك و نيّت پاك است . انسان وظيفه دارد تنها آنچه را كه خدا بخواهد انجام دهد و برطبق ارادهء او مخلصانه براى رفتن به بهشت كار كند .
إِنَّا أَنْذَرْناكُمْ عَذاباً قَرِيباً
عذاب نزديك همان عذاب قيامت است ، چون هر چيزى كه آمدنى باشد ، نزديك است و نيز هركس كه بميرد ، قيامتش برپا مىشود . آيا چيزى از مرگ به انسان نزديك‌تر هست ؟
يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ ،
روز قيامت روزى است كه انسان به چيزى مىنگرد كه در دنيا پيشاپيش فرستاده است ، نيك باشد يا بد . از اين قبيل است سخن خداوند : « روزى كه هركس كارهاى نيك و كارهاى بد خود را در برابر خود حاضر بيند » . « 1 »
وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً ،
انسان كافر و گناهكار در روز قيامت آرزو مىكند كه اى كاش خاك مىبود و زير پاها لگدكوب مىشد و اين آرزوى او ، بر اثر سختى عذاب و نااميد شدن وى از رهايى است و چنين است ، كه هركس فرصت را از دست دهد ، گرفتار دريغ‌ها و گريه‌ها مىشود .
هامش
( 1 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 30 .