سورهء قريش
4 آيهء مكّى دارد .
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
[ سوره قريش ( 106 ) : آيات 1 تا 4 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
لِإِيلافِ قُرَيْشٍ ( 1 ) إِيلافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتاءِ وَ الصَّيْفِ ( 2 ) فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هذَا الْبَيْتِ ( 3 ) الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ ( 4 )
[ ترجمه ]
براى ائتلاف قريش . ( 1 )
ائتلافشان در سفر زمستانى و تابستانى . ( 2 )
پس بايد پروردگار اين خانه را بپرستند . ( 3 )
آنكه به هنگام گرسنگى طعامشان داد و از بيم درامانشان داشت . ( 4 )
اعراب
كسى كه اين سوره و سورهء فيل را يك سوره قرار داده ، گفته است : « لايلاف قريش » متعلّق است به اين سخن خدا : « فجعلهم » كه در آخر سورهء قبلى است و معنايش چنين مىباشد : خداوند اصحاب فيل را به هلاكت رسانيد ، تا قريش در سرزمينشان در آرامش باشند . كسىكه اين سوره را سورهء مستقل قرار داده ، گفته است : « لايلاف قريش » به « فليعبدوا » متعلّق است و يا به محذوف : « اعجبوا لايلاف قريش » . « ايلافهم » بدل از « ايلاف قريش » است . « رحلة » مفعول براى « ايلافهم » و « فليعبدوا » مجزوم به لام امر است .
« الَّذِي أَطْعَمَهُمْ »
صفت براى
« رَبَّ هذَا الْبَيْتِ »
مىباشد .