آگاه شدن از جهنّم است و اينكه اين آگاهى به صورت ديدن با چشم و مشاهده است .
خوب است اشاره كنيم كه هر ديدگاهى كه مستقيما و يا باواسطه به ديدن آشكار و مشاهده ، مستند نباشد علم نخواهد بود ، چون علم حقيقى آن است كه شما چيز را با چشمان خويش ببينيد و يا آثارى را كه نشانگر آن است مشاهده كنيد كه اول را علم عيان و دوم را علم برهان مىنامند .
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ .
مراد از « نعيم » در اينجا ثروتهايى هستند كه صاحبان آنها با زبان گفتار و يا زبان حال ، به آنها فخر و مباهات مىكنند ، در حالىكه خداوند دربارهء اين ثروتها و اموال از آنان مىپرسد : اينها را از كجا به دست آورديد ؟
در چه چيزى خرج كرديد ؟ آيا آنها را با كار و تلاش به دست آورديد ؟ و يا از طريق چپاول و غارت ؟ آيا اين اموال را در راه حلال انفاق كرديد و يا حرام ؟ امّا اموالى كه شخص براى تأمين خوراك ، پوشاك و مسكن خويش بدان نياز دارد ، از مصاديق نعمتهايى كه در اين آيه آمده ، نيست .