دوستى فراوان مال
[ سوره الفجر ( 89 ) : آيات 17 تا 30 ]
كَلاَّ بَلْ لا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ ( 17 ) وَ لا تَحَاضُّونَ عَلى طَعامِ الْمِسْكِينِ ( 18 ) وَ تَأْكُلُونَ التُّراثَ أَكْلاً لَمًّا ( 19 ) وَ تُحِبُّونَ الْمالَ حُبًّا جَمًّا ( 20 ) كَلاَّ إِذا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ( 21 )
وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ( 22 ) وَ جِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّكْرى ( 23 ) يَقُولُ يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي ( 24 ) فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ ( 25 ) وَ لا يُوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ ( 26 )
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ( 27 ) ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً ( 28 ) فَادْخُلِي فِي عِبادِي ( 29 ) وَ ادْخُلِي جَنَّتِي ( 30 )
[ ترجمه ]
نه چنان است . شما يتيم را گرامى نمىداريد . ( 17 )
و يكديگر را به اطعام مسكين ترغيب نمىكنيد . ( 18 )
و ميراث را حريصانه مىخوريد . ( 19 )
و مال را فراوان دوست داريد . ( 20 )
آرى چون زمين شكسته شود و شكسته شود . ( 21 )
و امر پروردگار تو فرا رسد و فرشتگان صف در صف . ( 22 )
و در آن روز جهنّم را حاضر آرند ، آدمى پند گيرد و چه جاى پند گرفتن باشد ؟ ( 23 )
مىگويد : اى كاش براى زندگانيم پيشاپيش چيزى مىفرستادم . ( 24 )
در آن روز چون عذاب او كس را عذاب نكنند . ( 25 )
و همانند او كس را به رنجير نكشند . ( 26 )
اى روح آرامش يافته . ( 27 )
خشنود و پسنديده به سوى پروردگارت بازگردد . ( 28 )
و در زمرهء بندگان من داخل شو . ( 29 )
و به بهشت من در آى . ( 30 )
اعراب
« كلّا » حرف ردع و رجز . « تحاضّون » در اصل ، « تتحاضّون » است ، زيرا معنايش چنين مىباشد : برخى از شما برخى ديگر را تشويق نمىكنند . « لمّا » صفت براى « اكل » .
« جمّا » صفت براى « حبّ » . « دكّا » به معناى مكرّرا حال مىباشد . « صفّا » به معناى « مصطفّين » در موضع حال است . « الذكرى » مبتداى مؤخّر و « انّى » خبر مقدّم است .
« راضية » و همچنين « مرضية » حال مىباشد .