دستها و آتش براى بدنهاست .
إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً .
واژهء « كأس » به شيشه شراب اطلاق مىشود و نيز به خود شراب و دراينجا ، معناى اخير مراد است . بسيارى از مفسّران گفتهاند : شراب بهشتيان بوى خوشى دارد همچون بوى كافور . ليكن به اعتقاد ما ، چنانكه از ظاهر آيه برمىآيد ، آميختهشدن با كافور يك امر حقيقى است و اگر مزهء كافور در دنيا ناخوشآيند است ، لازم نيست كه حتما در بهشت نيز چنين باشد . چه ، بهعنوان نمونه ، شراب دنيا موجب سردرد و دردهاى ديگر مىشود ، درحالىكه شراب بهشت « نه عقل از آن تباهى گيرد و نه نوشنده مست شود » . « 1 » ابن عبّاس مىگويد : آنچه در بهشت است و خداوند آن را در قرآن ياد كرده ، در دنيا جز نامى از آن نيست .
عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً ،
اين چشمه بدون ابزار ، بلكه صرفا با خواسته و ارادهء بهشتيان ، در هر جايىكه آنان بخواهند روان مىشود . آيات فراوانى در گذشته بيان شد كه آنچه را خداوند براى بندگان پرهيزكارش آماده كرده ، توصيف نمود و اينكه آنان آنچنان در آسايش و نعمتاند كه نه چشمى آن را ديده و نه گوشى آن را شنيده و نه بر قلب هيچ انسانى خطور كرده است . نيز آياتى بيان شد كه مىگفت :
گناهكاران در آنچنان عذابى گرفتار مىشوند كه نمىتوان آن را توصيف و تصوّر كرد .
هامش
( 1 ) . صافات ( 37 ) آيه 47 .