بود . ( 23 )
تا آنگاه كه آنچه را به آنها وعده داده بودند بنگرند . پس خواهند دانست چهكسى را ياران ناتوانتر و شمار كمتر بوده است . ( 24 )
بگو : من نمىدانم كه آيا وعدهاى كه به شما دادهاند نزديك است ، يا پروردگار من براى آن زمانى نهاده است ؟ ( 25 )
او داناى غيب است و غيب خود را بر هيچكس آشكار نمىسازد . ( 26 )
مگر بر آن پيامبرى كه از او خشنود باشد كه براى نگهبانى از او پيش روى و پشت سرش نگهبانى مىگمارد . ( 27 )
تا بداند كه آنها پيامهاى پروردگارشان را رسانيدهاند و خدا به آنچه در نزد آنها است احاطه دارد و همهچيز را به عدد شمار كرده است . ( 28 )
واژگان
المساجد : مراد تمامى پرستشگاهها است .
عبد اللّه : حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله
لبدا : جمع « لبدة » ، به كسر لام ، نام هر موى و يا پشمى است كه بههم چسبيده باشد .
ملتحدا : پناهگاه .
اعراب
صاحب البحر المحيط مىگويد : « بلاغا » مستثناى منقطع است ؛ زيرا معنايش چنين مىباشد : ليكن اگر پيامهاى خدا را برسانم ، پروردگارم به من رحم مىكند . نيز او مىگويد : « رسالاته » بر « اللّه » عطف است . « من » مبتدا و « اضعف » خبر آن است .
« ناصرا » تميز و « عددا » هم نظير آن است .
« أَ قَرِيبٌ ما تُوعَدُونَ » ،
مبتدا و خبر مىباشد .
« مَنِ ارْتَضى »
مستثناى منقطع ، زيرا معنايش چنين است ، ليكن غيبش را بر كسىكه از او خشنود باشد ، آشكار مىسازد . مصدر مؤوّل از « ليعلم » متعلّق به « يسلك » . « عددا » تميز و نيز جايز است كه در موضع مفعول مطلق باشد ؛ زيرا « أحصى » بهمعناى شمارش است .