مهربانى به آنان گفت . سپس به آنها دستور داد كه توبه و زارى كنند .
قالُوا سُبْحانَ رَبِّنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ ،
ما براثر معصيت خدا بر خود ستم كرديم .
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَلاوَمُونَ ،
هركدام پيامد كار را به گردن ديگرى مىانداخت و اين ، وضعيت شريكان جرم است كه هرگاه با مجازات روبهرو مىشوند ، گناه را به گردن ديگرى مىاندازند .
قالُوا يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا طاغِينَ .
سپس به انديشههايشان برمىگشتند و سرزنش كردن را رها مىكردند و اعتراف مىكردند كه همگى در اين گناه و ستمگرى شريك و يكسان بودند و آرزوى مرگ و هلاكت براى خود كردند و از خداوند گذشت و آمرزش خواستند و گفتند :
عَسى رَبُّنا أَنْ يُبْدِلَنا خَيْراً مِنْها إِنَّا إِلى رَبِّنا راغِبُونَ .
اين سخن ، بيانگر نوعى دعا و اميد از سوى آنان به خداست كه گذشتهشان را ببخشد و بهتر از آنچه از دست آنها رفته ، به ايشان عوض دهد و خداوند توبهء بندگانش را مىپذيرد و از گناهان فراوان آنان درمىگذرد و هرگاه خوانندهاى با صداقت و اخلاص او را بخواند ، دعايش را مستجاب مىكند .
كَذلِكَ الْعَذابُ .
خداوند در دنيا با گناهكاران و ستمكاران ، چنين مىكند و آفتها و بلاها را ، هرگاه كه بخواهد بر آنان و اموالشان مسلط مىنمايد . بنابراين ، كسانىكه از فرمان خدا روى برمىگردانند ، بايد بترسند كه مبادا آنچه بر سر صاحبان بوستان آمد بر سر آنها نيز بيايد ، درحالىكه آنان در خواب باشند .
وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ .
رازى مىگويد : اين آيه روشن است و نياز به تفسير ندارد ، ليكن شيخ مراغى آن را چنين تفسير كرده است : « يعنى عذاب آخرت بهمراتب سختتر و دردناكتر از عذاب دنياست » .