مىگزاريد . ( 23 )
بگو : اوست كه شما را در زمين آفريد و در قيامت نزد او گرد آورده مىشويد . ( 24 )
مىگويند : اگر راست مىگوييد ، اين وعده چهوقت فرامىرسد ؟ ( 25 )
بگو :
علم آن نزد خداست و من بيمدهندهاى بيش نيستم . ( 26 )
كافران چون نزديكش بنگرند ، چهرهشان گرفته شود و به آنها گفته مىشود : اين است آنچه باطلش مىخوانديد . ( 27 )
بگو :
گيرم كه خدا مرا و همراهانم را هلاك كند يا بر ما رحمت آورد ، چهكسانى كافران را از عذاب دردآور مىرهاند ؟ ( 28 )
بگو : او خداى رحمان است . به او ايمان آورديم و بر او توكل كرديم و زودا كه خواهيد دانست چهكسى در گمراهى آشكار است . ( 29 )
بگو : اگر آبتان در زمين فرورود ، چهكسى شما را آب روان خواهد داد ؟ ( 30 )
واژگان
الجند : دراينجا مراد يارى كننده است .
لجّوا : ادامه دادند و از حد فراتر رفتند .
العتوا : سرپيچى .
مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ ؟ :
با رو بر زمين افتاده ، راه برود .
سويّا : معتدل و راست .
أنشأكم : شما را آفريد : ذراكم نيز همين معنا را دارد .
الأفئدة : دراينجا مراد نيروى درك و انديشه است .
الزلفة : نزديكشدن را مىگويند : « تزلف فلان ؛ فلانى نزديك شد » .
سيئت : هنگامىكه اثر اندوه بر او منعكس شد زشت گرديد .
تدّعون : به تشديد دال ، بهمعناى خواندن و درخواست است ، نه بهمعناى ادّعا و پندار .
غورا : مصدر است بهمعناى اسم فاعل : غائرا فى الارض فرورفته در زمين » .
المعين : آب فراوان و يا جارى بر روى زمين ، منظور چشمه است .