تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 350

مساهمون:

ص٣٥٠
به لحظه بقاى اين موجودات را دوام مىبخشد ، به‌طورى كه اگر به‌اندازهء يك چشم برهم‌زدن آنها را رها كند ، همگى نابود مىشوند .
كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ .
مراد از « يوم » دراين‌جا ، وقتى نامشخص است و معناى آيه چنين مىباشد : هر موجودى با گذشت زمان ، از يك حالت به حالتى ديگر منتقل مىشود و به‌همين سبب گفته‌اند : ادامهء يك حالت از محالات است . هر موجودى در تمامى حالاتش به خدا نيازمند است به‌عنوان مثال ، نيرومند به منظور حفظ نيروى خود و ناتوان براى بر طرف كردن ناتوانىاش به او نياز دارد . البته ، اين سخن بدين‌معنا نيست كه انسان از كار و تلاش دست بكشد و كار را به خدا واگذار كند ، زيرا خداوند به تلاش و كوشش فرمان داده و انسان را بدان تشويق كرده است و مىفرمايد : « و براى انسان پاداشى جز آنچه خود كرده است نيست » ، « 1 » بلكه معناى اين سخن آن است كه انسان با اين باور كار كند كه در وراى او نيرويى پنهان است كه در كاركردن ، وى را كمك مىكند و راه موفقيّت را برايش آماده مىسازد .
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
آيا اين را كه خداوند در هرلحظه‌اى شما را مورد عنايت قرار مىدهد ، تكذيب مىكنيد و يا ديگر نعمت‌هاى او را ؟
هامش
( 1 ) . نجم ( 53 ) آيهء 39 .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 350 | محمد جواد مغنية