هرگاه هدف از لقب ، عيبگيرى و تحقير شخص نباشد ، گفتن آن اشكال ندارد ، نظير :
لنگ ، كوژپشت و اعمش ( كسىكه اشك از چشمانش مىريزد ) براى كسىكه به اين القاب مشهور است .
بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمانِ .
دربارهء اين آيه دو تفسير وجود دارد : اوّل ، به مؤمن نگوييد : اى كافر و امثال آن . دوم ، كسىكه از ديگرى با چيزى عيبجويى كند كه او دوست ندارد ، پس از آنكه مؤمن بود ، فاسق و گناهكار مىشود . نظرگاه دوم از ديدگاه بيشتر مفسران بهتر است .
وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ .
كسىكه از گناه توبه كند ، همانند كسى است كه گناهى ندارد و كسىكه بر آن پاىفشارد ، بر خويشتن ستم كرده است ، چون خداوند از گناهكاران انتقام مىگيرد .