تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 196

مساهمون:

ص١٩٦
مسخره‌كردن ممنوع

[ سوره الحجرات ( 49 ) : آيه 11 ]

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ عَسى أَنْ يَكُونُوا خَيْراً مِنْهُمْ وَ لا نِساءٌ مِنْ نِساءٍ عَسى أَنْ يَكُنَّ خَيْراً مِنْهُنَّ وَ لا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُمْ وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمانِ وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ( 11 )

[ ترجمه ]

اى كسانىكه ايمان آورده‌ايد ! مباد كه گروهى از مردان گروه ديگر را مسخره كنند ، شايد آن مسخره‌شدگان بهتر از آنها باشند و مباد كه گروهى از زنان گروه ديگر را مسخره كنند ، شايد آن مسخره‌شدگان بهتر از آنها باشند . و از هم عيب‌جويى مكنيد و يك‌ديگر را به القاب زشت مخوانيد . بد است نام فسقى نهادن پس از ايمان آوردن و كسانىكه توبه نمىكنند خود ستمكارانند . ( 11 )

واژگان

قوم : برخى گفته‌اند : واژهء « قوم » تنها بر مردان اطلاق مىشود ، به اين دليل كه واژهء « النساء » ( زنان ) بر آنان عطف شده است . اللّمز : طعنه‌زدن ، عيب‌جويى كردن با گفتار و يا كردار . مىگويند : لمزه : از وى ايراد گرفت و عيب‌جويى كرد . النبز : لقب . دراين‌جا مراد از
« تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ »
آن است كه با لقب از يك‌ديگر