آن مائده بخوريم » . « 1 » خداى عزّ و جل سورهاى خاص و دهها آيهء ديگر در نكوهش منافقان اصحاب پيامبر 9 فرستاد . همچنين آيات فراوانى در ستايش پرهيزكاران نيكوكار فروفرستاد كه برخى از آنها عبارتند از : « خدا از مؤمنان ، آن هنگامكه در زير درخت با تو بيعت كردند خشنود گشت » . « 2 » « از آن گروه نخستين از مهاجرين و انصار كه پيش قدم شدند و آنانكه به نيكى از پىشان رفتند ، خدا از آنها خشنود است و ايشان نيز از خدا خشنودند » . « 3 »
مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ .
جنايتكاران براى بهدست آوردن شكار ، يكدست مىشوند ، سپس بر سر خوردن آن ، با يكديگر مىجنگند . امّا اخلاصمندان همواره بر يك شيوهاند و هيچگونه دورنگى و اختلافى بر سر چيزى در ميان آنان ديده نمىشود . با يكديگر برادران دينى هستند و بسان اعضاى يك خانواده به يكديگر مهربانى و كمك مىكنند و حق و طرفدارانش را يارى مىدهند و با باطل و طرفدارانش نبرد مىكنند و اين ويژگىها ، عين همان ويژگىهاى اصحاب اخلاصمند حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله است . چه ، خداوند به اين موضوع گواهى داده است ؛ زيرا آنان را بر پيامبر بزرگوارش عطف كرده و چنين توصيفشان نموده است كه آنان براى خدا خشمگين و براى خدا خشنود مىشوند .
اين موضوع را دكتر طه حسين فهميده است . او اديبى است كه معنا را از راه اشاره و فحوا درك مىكند . او در كتاب مرآة الاسلام مىگويد :
اسلام پيامبران ، يك نوع فرمانبردارى ظاهرى نبوده است ، بلكه اسلام آنان وسيعترين ، ژرفترين و درستترين مفاهيم اسلام است . اسلام صالحان از اصحاب پيامبر صلّى اللّه عليه و إله نيز محدود و منحصر به طاعت ظاهرى نبوده است ، بلكه وسيعتر و ژرفتر از اين بوده است .
هامش
( 1 ) . همان ، آيات 112 - 113 .
( 2 ) . فتح ( 48 ) آيهء 18 .
( 3 ) . توبه ( 29 ) آيهء 100 .