وَ هُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ وَ كانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيراً .
ضمير « هو » به خدا برمىگردد و ضمير « أيديهم » به مشركان قريش . برخى گفتهاند : مراد از بطن مكه ، حديبيه است ؛ زيرا اين مكان نزديك مكّه واقع شده است . ديگران گفتهاند : مراد داخل مكه مىباشد و همين معنا از واژهء « بطن » به ذهنها تبادر مىكند . بنابراين ، معناى آيه چنين است : اى مسلمانان ! شما از تمامى سرزمينهاى اطراف مكه پيروزمندانه وارد آن شديد و مكه بدون جنگ تسليم شما شد ، درحالىكه اين شهر پايتخت شرك و جايگاه مشركان بود و اين ، از بخشش و نعمتهاى خداوند بر شماست ، چون اوست كه با ايجاد وحشت در دل مشركان ، آنها را از پيكار با شما جلوگيرى كرد و نيز با نهى از جنگ شما را از كشتار آنان بازداشت .
شايان ذكر است كه صلح حديبيه در سال ششم ، عمرهء قضا در سال هفتم و فتح مكه در سال هشتم هجرى بوده است .