هستيم . ( 42 )
پس در آنچه به تو وحى شده است چنگ بزن كه تو بر راه راست هستى . ( 43 )
و قرآن سبب بلندآوازه گشتن تو و قوم توست ، و زودا كه بازخواست شويد . ( 44 )
و از پيامبران ما كه پيش از تو فرستادهايم بپرس : آيا جز خداى رحمان ، ديگرى را براى پرستش آنها قرار داده بوديم ؟ ( 45 )
واژگان
و من يعش عن ذكر الرحمن : كسى كه روى برگرداند ؛ نظير آيهء 17 از سورهء جن : « و هركه از ذكر پروردگارش روى گرداند او را به عذابى دشوار دراندازد » .
نقيّض : آماده مىكنيم .
ذكر الرحمن : مراد قرآن است .
ذكر لك و لقومك : مراد شرافت و بزرگى است .
اعراب
« يا ليت » به منزلهء يك كلمه و معنايش چنين است : آرزو مىكنم . « فبئس القرين » .
مخصوص به ذمّ محذوف است : انت . مصدر مؤوّل از « انكم فى العذاب مشتركون » فاعل براى « ينفعكم » : « لا ينفعكم الاشتراك فى العذاب » و يا اينكه « كونكم مشتركين فيه » . « و امّا نذهبن » ، « إمّا » دو كلمه است : « ان » شرطيه و « ما » زايده و در اينجا به منزلهء لام قسم است و به همين سبب ، فعل مضارع همراه با نون تأكيد آمده است . « و أسأل من أرسلنا » ، بنابر حذف مضاف است : « اتباع من أرسلنا » .
تفسير
وَ مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ .
خدا عادل و حكيم است و شياطين را بر بندگانش مسلط نمىكند تا آنان را از راه گمراهى و معصيت