آفريدگارش را فراموش مىكند و به پرستش و اطاعت ديگران روى مىآورد . آيه اشاره بدين نكته دارد كه انسان در هنگام گرفتارى به فطرت خويش كه خدا او را بر آن فطرت آفريده است ، بازمىگردد . نظير اين آيه در جلد چهارم ، آيهء 12 از سورهء يونس ، آيهء 54 از سورهء نحل ، و جلد پنجم ، آيهء 67 از سورهء اسراء بيان شد .
قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ .
اين آيه هشدارى است به كسى كه در هنگام سختى ايمان مىآورد و در هنگام آسايش كافر مىشود و ترديدى نيست كه متاع دنيا با كفر ، عاقبت وخيمى دارد .