تفسير و اسرائيليات
گروهى از مفسران درحالىكه اين آيات را شرح مىكنند چيزهايى را به داوود نسبت دادهاند كه شايستهء صاحبان مروّت و شرم نيست ، تا چه رسد به پيامبران معصوم . آنان داستان بلندى را نقل كردهاند كه در سفر صموئيل دوم ، اصحاح 11 و 12 از عهد قديم آمده است ، عهد قديمى كه به حكم قرآن ، گواهى تاريخ و نصوص خود عهد كه فطرت آن را رد مىكند و عقل هيچ عاقلى آن را نمىپذيرد ، تحريف شده است .
خلاصهء اين داستان و يا تهمت چنين است : داوود دلباختهء همسر يكى از خدمتگزاران و سپاهيانش به نام « اوريا » شد . داوود توطئه كرد كه او را با شمشير بكشد و همسرش را در اختيار بگيرد . تورات مىگويد : خداوند بر اثر اين عمل داوود به شدّت خشمگين شد و به خاطر اين كار زشت و جنايت شرمآور ، به داوود هشدار داد و از جمله به او گفت : « اوريا را با شمشير كشتى و همسرش را گرفتى و اينك شمشير هيچگاه از فضاى خانهات جدا نمىشود . چه ، تو مرا تحقير كردى . آگاه باش ، اكنون شرارت را در خانهات برپا مىكنم و زنانت را در برابر ديدگانت از تو مىگيرم و آنها را به يكى از خويشاوندانت مىدهم و او در مقابل اين خورشيد [ - آشكارا ] با زنانت پهلو خوابى مىكند ؛ زيرا تو اين كار را مخفيانه انجام دادى و من آن - زنا - را در برابر همهء اسرائيليان و پيش روى خورشيد انجام مىدهم » . در اصحاح اوّل از سفر ملوك اوّل آمده است : « همسر اوريا ، نامش بثشيع بود و او مادر سليمان بن داوود است » .
داوود مخفيانه زنا مىكند و خدا او را مجازات و بر اثر عمل ناپسندش ادب مىكند .
البتّه ، نه با اجراى حدّ و نه با سرزنش . . . بلكه از راه هتك حرمت زنان و همسرانش و بىآبرو كردن آنان و انجام دادن عمل زنا با ايشان . آن هم به صورت علنى و در روز روشن و در پيش چشم همگان !
آرى ، اين اسفار مقدس است كه آفريدگار جهان هستى را با ويژگىهاى