جهانيان برگزيد ، منكر شدند و آن را زياد شمردند ؟ آيا اين گزينش در دست آنهاست و نه در دست خدا ؟
أَمْ لَهُمْ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما .
مالك جهان هستى همان كسى است كه مالك نبوّت مىباشد و آن را به هركسى كه بخواهد مىبخشد و با وجود خداوند ، مشركان مالك چيزى نمىباشند ، تا نبوّت را به مردى از اين دو قريه ببخشند . البتّه ، در آنجا يك چيز هست كه آنان با آن مىتوانند مالك آسمانها و زمين شوند و آن عبارت است از :
فَلْيَرْتَقُوا فِي الْأَسْبابِ .
مراد از اسباب ، راهها و وسايل است و معناى آيه چنين مىباشد : كسى نبوّت را در اختيار دارد كه فرمانرواى جهان و آنچه در آن است باشد . بنابراين ، هرگاه سركردگان قريش بخواهند براى مقام نبوّت ، يكى از افراد خودشان را برگزينند ، بايد پيش از هرچيزى ، وسايل و اسبابى را در اختيار بگيرند كه آنان را به اين فرمانروايى مىرساند . البتّه ، اگر اين اسباب در دسترسشان باشد . اين عبارت ، نوعى معجزه را مىرساند كه نياز به بيان ندارد .
جُنْدٌ ما هُنالِكَ مَهْزُومٌ مِنَ الْأَحْزابِ .
اى محمّد صلّى اللّه عليه و آله ! كسانى كه با تو جنگ و مخالفت كردند ، چيزى نيستند ، چون آنان به رغم سپاهيان و شكلگيرى احزابشان ، مغلوب و شكست خوردهاند .