با اين حال خداوند آنها را به سبب ظلم و عصيانشان مجازات كرد . . . آيا شما از آنها عبرت نمىگيريد و نمىترسيد از اينكه همان بلايى بر سر شما بيايد كه بر سر آنها آمد .
نظير اين آيه در جلد چهارم آيهء 69 و 70 از سورهء توبه ، بيان شد .
0
قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنى وَ فُرادى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا ما بِصاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذابٍ شَدِيدٍ .
« أعظكم » : فرامىخوانم شما را .
« واحدة » : به يك خصلت .
« أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ »
: تنها براى حق كار كنيد و از هوسها و تقليدها دور باشيد . « مثنى » : يكى به ديگرى رجوع كنيد و به بررسى دعوت و رسالت من بپردازيد . « فرادى » : هركدام از شما به وجدان و انديشه خود رجوع كند و دربارهء آنچه كه من براى شما آوردم بينديشد و معناى آيه چنين است : اى محمّد ! به كسانى كه تو را تكذيب كردند ، بگو : من تنها از شما يك چيز مىخواهم و آن اينكه عادل و با انصاف باشيد و باهم يا به تنهايى ، با آگاهى و اخلاص دربارهء دعوت و رسالتم بينديشيد و آنگاه بنگريد : آيا من دروغگو ، يا جادوگر و يا ديوانه هستم ، آنگونه كه شما مىپنداريد و يا اينكه من يك مژدهدهنده ، بيمدهنده و اندرزگويى بينا هستم ؟
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اهل كتاب را نيز چنين فراخواند : « بگو : اى اهل كتاب ! بياييد از آن كلمهاى كه پذيرفتهء ما و شماست پيروى كنيم : آنكه جز خداى را نپرستيم و هيچچيز را شريك او نسازيم » . « 1 » هيچ دليلى بر اثبات پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله دربارهء آنچه از سوى خدا آورده ، درستتر از اين دليل نيست كه دشمنانش را به راه حق و عدالت فراخواند .
از ابن عباس نقل شده كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روزى بالاى « صفا » رفت و فرمود : يا صباحاه ! - سخنى كه خواهان كمك هنگام اتّفاقى بزرگ مىگويد - بنابراين ، قريش پيرامون او گرد آمدند . او فرمود : آيا اگر من به شما خبر مىدادم كه بامدادان يا شامگاهان دشمن به شما حمله مىكند سخنم را باور مىكرديد ؟ گفتند : بلى . فرمود : من شما را به عذابى سخت كه پيش رو داريد هشدار مىدهم . ابو لهب با سخن كفرآميز به او پاسخ داد .
هامش
( 1 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 64 .