يكتا ! اينك ما و شما يا در راه هدايت هستيم يا در گمراهى آشكار . ( 24 )
بگو : اگر ما مرتكب جرمى شويم ، شما را بازخواست نمىكنند و اگر شما مرتكب كار زشت گرديد ما را باز خواست نخواهند كرد . ( 25 )
بگو : پروردگار ما ، ما و شما را گرد مىآورد ، ميان ما به حق داورى مىكند ؛ زيرا اوست حكمكننده و دانا . ( 26 )
بگو : آنهايى را كه شريك خدا پنداشتيد به من نشان بدهيد . هرگز ، كه اوست خداى پيروزمند و حكيم . ( 27 )
و تو را به پيامبرى نفرستاديم ، مگر بر همه مردم ؛ مژدهدهنده و بيمدهنده ، ولى بيشتر مردم نمىدانند . ( 28 )
و مىگويند : اگر راست مىگوييد ، اين وعده چه وقت فرارسد ؟ ( 29 )
بگو : آنروز كه ميعاد شماست ، نه ساعتى تأخير كنيد و نه ساعتى پيش افتيد . ( 30 )
واژگان
شرك : مراد از شرك در اينجا نصيب [ سهم ] است .
ظهير : يارىكننده .
فزع عن قلوبهم : بيم از دلهايشان رفت .
أجرمنا : گناه كرديم .
يفتح : داورى مىكند .
الفتاح : داورىكننده .
اعراب
« زعمتم » به دو مفعول متعدّى مىشود كه در اينجا دو ضمير محذوفند :
« زعمتموهم آلهة من دون اللّه » . « من شرك » « من » زايد . « شرك » مبتدا . « لهم فيها » خبر و همانند آن است « من ظهير » . « الّا لمن اذن له » استثناى مفرغ : « لا تنفع الشفاعة عنده لأحد الّا لمن اذن له » . « اللّه » مبتدا و خبرش محذوف است : « قل اللّه يرزقكم » . « او اياكم » عطف است بر اسم « انّ » . « أرونى » به سه مفعول متعدّى مىشود ؛ زيرا داراى همزهء