نهى كرد و فرمود : اينها دروغ و بهتان است .
لِتَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ .
هركس كه حكم ، يا سخن و يا هرچيزى را بدون دليل قطعى به خدا نسبت دهد ، بر خداوند دروغ بسته است .
إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ .
چگونه كسانى كه بر خدا دروغ مىبندند رستگار شوند ، در حالى كه خدا بر آنها خشم كرده و عذابى دردناك برايشان مهيّا نموده است ؟
مَتاعٌ قَلِيلٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ .
تمامى منافع دنيا با كمترين عذاب آخرت برابرى نمىكند ، پس چگونه خواهد بود اگر دردناك و بزرگ باشد ؟
« نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلى عَذابٍ غَلِيظٍ
؛ اندكى كاميابشان مىسازيم ، سپس به بيچارگى به عذاب سختشان مىكشانيم » . « 1 »
وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا ما قَصَصْنا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ
خطاب براى حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله است . خداوند در اين خطاب ، آنچه را كه در آيهء 146 از سورهء انعام به او خبر داده بود ، برايش يادآورى مىكند : « و بر يهود حرام كرديم هرحيوان صاحب ناخنى را و از گاو و گوسفند ، پيه آن دو را جز آنچه بر پشت آنهاست يا بر چرب روده آنهاست يا به استخوانشان چسبيده باشد . . . » .
وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ؛
زيرا آنان خدا را نافرمانى و از حدود او تجاوز كردند و خداوند هم به سبب اين تحريم ، مجازاتشان كرد . چنانچه در آيهء 158 از سورهء نساء آمده است : « و به كيفر ستمى كه يهوديان روا داشتند و انصراف بسيارشان از راه خدا ، آن چيزهاى پاكيزه را كه بر آنها حلال بود ، حرام كرديم » .
ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ عَمِلُوا السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ .
نظير اين آيه با تفسيرش در جلد سوم در آيهء 55 از سورهء انعام ، بيان شد .
هامش
( 1 ) . لقمان ( 31 ) آيهء 24 .