« به مشركون » ، جايز است كه به خداى مشركان برگردد ؛ زيرا پيشتر نامبرده شده است و نيز جايز است كه به شيطان برگردد و بدين معنا باشد كه مشركان به سبب فرمانبردارى از شيطان شرك آوردند . مقصود اين است كه شيطان نمىتواند بر انسان مسلّط شود ، مگر از راه وسوسه و فريب بر اثر كار حرام و غير از دلهاى انسانهاى ضعيف الايمان ، هيچكس به شيطان پاسخ مثبت نمىدهد . نظير اين سخن ، در تفسير آيهء 22 از سورهء ابراهيم و آيهء 39 و مابعدش از سورهء حجر بيان شد .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 857
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٨٥٧