دَخَلًا بَيْنَكُمْ
هدف از اين تكرارها چيست ؟ آيا هدف ، تأكيد و اهميّت دادن به وفاست و يا چيز ديگر ؟
رازى نقل كرده است كه خداوند در ابتدا ، تمامى مردم را از شكستن قسم نهى فرموده ، بدون آنكه گروه مشخصّى را قصد كند . آنگاه گروه خاصّى را از اين كار نهى كرده است كه منظور از اين گروه ، كسانى هستند كه بر اسلام با محمّد صلّى اللّه عليه و إله بيعت كردند .
اين تفصيل از مدلول آيات ، دور به نظر مىرسد ؛ زيرا نهى از شكستن سوگند در اين آيات ، بهگونهاى مطلق وارد شده و به بيعت و يا چيزى ديگر ، مقيّد نگرديده است .
بهترين پاسخ آن است كه تكرار نهى در اينجا ، روا و نيكوست ؛ زيرا خداى سبحان پس از هرنهى ، جملهاى را آورده كه معناى تازهاى را مىرساند . از اينرو ، پس از نهى اوّل گفته است :
« وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللَّهَ عَلَيْكُمْ كَفِيلًا » .
خداوند با اين سخن خود ، به سوگند خورندگان تذكّر مىدهد كه آنان خدا را ضامن وفاى به سوگندهايشان قرار دادهاند .
بنابراين ، بر آنان است كه سوگند خود را نشكنند ، و گرنه ، به خداوند خيانت كردهاند .
پس از نهى دوم فرموده است : انما يبلوكم به » . اين جمله نيز ، يادآورى به سوگند خورندگان است ، بدين ترتيب كه خدا آنها را امتحان و آزمايش مىكند ، تا سزاوار پاداشى گردند كه او براى آنان مىخواهد . و پس از نهى سوم فرموده است :
فَتَزِلَّ قَدَمٌ بَعْدَ ثُبُوتِها .
اين جمله نوعى هشدار و وعدهء عذاب براى كسانى است كه حق و هدايت را رها و به سوى باطل و گمراهى گرايش پيدا مىكنند .
وَ تَذُوقُوا السُّوءَ بِما صَدَدْتُمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ لَكُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ .
هركس از راه خدا و حق اعراض كند ، بايد در آغاز ، او را از راه اندرز و ارشاد از اين كار بازداشت .
اگر توبه كرد كه مقصود همان است و اگر توبه نكرد ، بايد با او جهاد كرد و [ حتّى ] اسارت و كشتن او نيز رواست . اين ، كيفر او در دنياست و امّا در آخرت ، براى وى عذابى بزرگ خواهد بود .
وَ لا تَشْتَرُوا بِعَهْدِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلًا .
پيمان خدا عبارت است از : ملتزم شدن به حق