وَ أَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِحَ فَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَسْقَيْناكُمُوهُ وَ ما أَنْتُمْ لَهُ بِخازِنِينَ .
رياح به لواقح ( باروركننده ) توصيف شدهاند ؛ زيرا بادها ، ابرهاى بارانزا را با خود حمل مىكنند . و آيهء 57 از سورهء اعراف نيز بدين مطلب اشاره كرده است : « و اوست كه پيشاپيش رحمت ( باران ) خود بادها را به بشارت مىفرستد چون بادها ابرهاى گرانبار را بردارند ، ما آن را به سرزمينهاى مرده روان سازيم » . همچنين رياح را به عنوان لواقح توصيف كرده است ؛ زيرا اين بادها گردهء گلهاى نرينه را به گلهاى مادينه منتقل مىكنند ، تا آنها ميوه دهند . مراد از سخن خدا : « شما خازنان آب نمىباشيد » .
آن نيست كه تمامى آبها در يك خزانهء بزرگ در نزد خداوند است و هرساعتى كه بخواهد از آن ، آب را به زمين فرومىفرستد چنانكه برخى از مفسران گفتهاند بلكه مراد اين است كه خداوند آب را با اسباب طبيعى فرومىفرستد و زمين آن را نگه مىدارد و چشمهها به منظور رفع نيازها آن را به تدريج بيرون مىدهند . تفسير اين آيه را در جلد سوم نگاه كنيد .
وَ إِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَ نُمِيتُ وَ نَحْنُ الْوارِثُونَ .
« نحن الوارثون » كنايه از اين است كه هركس بر روى زمين باشد از بين مىرود و هيچچيزى باقى نمىماند ، جز پروردگار بزرگ .
وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ .
رازى و طبرسى دربارهء معناى مستقدمين و مستأخرين ، شش ديدگاه بيان كردهاند . ديدگاه درست آن است كه مراد از اين دو واژه اين است كه خداوند احوال پيشينيان و آيندگان را مىداند و چيزى بر او پوشيده نيست .
وَ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ .
خداوند همهء آنان را به منظور بازپرسى و كيفر دادن محشور مىكند و او در برانگيختن آنها از روى حكمت كار مىكند ؛ زيرا در اينروز ، نيكوكار ، پاداش نيكى و بدكار ، كيفر بدىاش را دريافت مىكند . و او نيكوكار و بدكار را خوب مىشناسد .