واژگان
الرّواسى : كوهها .
الشىء الموزون : چيزى كه سنجيده و با اندازه باشد .
اللواقح : جمع لاقح : باروركنندهء درخت و ابر .
اعراب
« الارض » مفعول براى فعل محذوفى كه فعل موجود بر آن دلالت دارد ؛ يعنى :
« مددنا الارض مددناها » .
« وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِينَ »
« من » نيز مفعول است براى فعل محذوف ؛ يعنى : « رزقنا من لستم له برازقين » . برخى گفتهاند : « من » عطف است بر ضمير مجرور كه عبارت باشد از « لكم » . يعنى : « و جعلنا لكم و لمن لستم له برازقين فى الارض معايش » . « و ان من شىء » « ان » نافيه و « من » از لحاظ اعراب زايد است .
« شىء » مبتدا و جملهء « عندنا خزائنه » خبر آن است . « لواقح » حال از « الرّياح » . « و انّا لنحن نحيى » . « نحن » تأكيد براى اسم « انّ » و نيز رواست كه مبتدا و « نحيى » خبرش باشد و جمله ، خبر « انّ » .
تفسير
وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ وَ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ .
پيشتر در تفسير آيهء 3 از سورهء رعد ، دربارهء محتواى اين آيه به تفصيل سخن گفته شد . جملهء
« كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ »
. به معناى اين سخن خداوند است :
« وَ كُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدارٍ »
. « 1 » و نيز به معناى اين سخن او :
« وَ خَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْدِيراً »
. « 2 » معناى اين آيات اين است كه
هامش
( 1 ) . رعد ( 13 ) آيهء 8 .
( 2 ) . فرقان ( 25 ) آيهء 2 .