پوشيده نيست . ( 38 )
سپاس خدايى را كه در اين پيرى اسماعيل و اسحاق را به من عطا كرد .
پروردگار من دعاها را مىشنود . ( 39 )
اى پروردگار من ! مرا و فرزندان مرا برپاىدارندگان نماز گردان . اى پروردگار ما ! دعاى مرا بپذير . ( 40 )
اى پروردگار ما ! مرا و پدر و مادرم و همهء مؤمنان را در روزشمار [ روز برپا شدن حساب ] بيامرز . ( 41 )
اعراب
« البلد » عطف بيان از « هذا » . « آمنا » مفعول دوم براى « اجعل » . مصدر « أن نعبد » مجرور به عن محذوف . « من ذرّيتى » ، « من » براى تبعيض ؛ يعنى « بعض ذرّيتى » .
« عند بيتك » متعلق به محذوف و صفت براى « واد » . « ليقيموا الصلاة » ، لام براى تعليل و يقيموا منصوب به ان كه پس از لام در تقدير است و مصدر مجرور به آن و متعلق به « اسكنت » . « على الكبر » حال از ياى « لى » . « من ذريتى » عطف است بر ياى « اجعلنى » ؛ يعنى « و اجعل من ذريتى مقيم الصلاة » .
تفسير
وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِناً .
ابراهيم و اسماعيل ، همان كسانى هستند كه خانهء خدا را در مكه مكرّمه بنا كردند . « و ابراهيم و اسماعيل پايههاى خانه را بالا بردند . گفتند : اى پروردگار ما ! از ما بپذير كه شنوا و دانا هستى » . « 1 » ابراهيم عليه السّلام از پروردگارش خواست كه مكه را جايگاه امن براى مردم قرار دهد و خداوند هم دعايش را مستجاب كرد ، طورى كه حتّى اگر افرادى كه با يكديگر دشمن بودند و در آنجا با يكديگر برخورد مىكردند ، هيچكدام ترسى از ديگرى نداشت . خداوند به اين امر در سخن خود اشاره كرده است : « آيا ندانستهاند كه حرم را جاى امن مردم قرار داديم ، حال آنكه مردم در اطرافشان به اسارت ربوده مىشوند ؟ » . « 2 »
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) آيهء 127 .
( 2 ) . عنكبوت ( 29 ) آيهء 67 .