اعراب
« رزقا » مفعول « أخرج » . « من الثمرات » حال مقدّم و « الرّزق » صاحب حال است .
« دائبين » حال از « الشمس و القمر » . مفعول دوم « اتاكم » محذوف و در تقدير چنين است : « اتاكم شيئا من كل ما سألتموه » .
تفسير
تمامى آنچه در اين آيات سهگانه آمده است ، پيشتر بيان شد . به عنوان نمونه ، آفرينش آسمانها و زمين در آيهء 73 از سورهء انعام و ديگر سورهها ، فروفرستادن آب از آسمان در آيهء 22 از سورهء بقره و آيهء 18 از سورهء رعد ، حركت كشتىها در آيهء 164 از سورهء بقره ، تسخير خورشيد و ماه در آيهء 2 از سورهء رعد و شب و روز در آيهء 67 از سورهء يونس ، بيان گرديد . خداى سبحان تعداد زيادى از نعمتهايش بر بندگان خودش را در آيهء 3 و 4 از سورهء رعد و آيهء 143 و 144 از سورهء انعام و ديگر آيات كه شرح و تفسير آنها بارها به تفصيل گذشت ، برشمرده است .
خداوند اين نعمتها و يا گوشهاى از آنها را بار ديگر [ در اينجا ] به مناسبت اشاره به آيه
إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً
بيان كرده است . خلاصهء معناى اين آيات سهگانه آن است كه نعمتهاى خدا از شمارش بيرون است . برخى از اين نعمتها عبارتند از : آفرينش آسمانها و زمين ، فروفرستادن آب ، تسخير كشتىها ، خورشيد و ماه ، شب و روز و بخشيدن چيزهايى به مردم كه تقاضا كردهاند و چيزهايى را كه تقاضا نكردهاند . با اين وجود ، بسيارى از آنان و يا بيشتر آنان ، به نعمتهاى او كافر شدند و چيزى را مىپرستند كه نه سودى به آنها مىرساند و نه زيانى .