آنها را همانند او دوست مىداشتند و مىپرستيدند . روشن است كه آنان اين كار را بدين منظور انجام دادند كه هدايت شوند ، نه اينكه از راه راست منحرف گردند .
از اينرو ، لام در ليضلّوا ، لام نتيجه و سرنوشت است و معناى اين جمله آن است كه مشركان با اين هدف ، بتها را پرستيدند كه به وسيلهء آنها هدايت يابند و به خدا نزديك شوند ، امّا سرانجام گمراه و هلاك شدند و از خدا و رحمت او دور گشتند .
بنابراين ، لام در اينجا ، دقيقا همانند لام در اين جمله است : « لدوا للموت و ابنوا للخراب ؛ براى مردن بزاييد و براى خراب شدن بسازيد » .
قُلْ تَمَتَّعُوا فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى النَّارِ
خدا به پيامبرش دستور داد كه مشركان را از فرجام بد برحذر دارد و به ايشان بگويد : متاع دنيا اندك است ، هرچند براى شما گوارا باشد و آخرت براى پرهيزكاران بهتر است . لكن آيا زبان حق و واقعيّت ، براى كسانى كه جز سودها و درآمدها نمىتواند آنها را به حركت درآورد ، سودى خواهد داشت !
قُلْ لِعِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا يُقِيمُوا الصَّلاةَ .
منظور نمازى است كه نمازگزار را به ياد خدا مىاندازد و او را از عذاب و مجازات مىترساند و از گناهان و جنايتها بازش مىدارد ، مشروط بر اينكه درواقع از مؤمنان و صالحان باشد .
وَ يُنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً .
زكات همانند نماز است : اين ، نمازگزار را به ياد خدا مىاندازد و آن ، زكاتدهنده را به خدا نزديك مىكند . نظير اين جمله ، در جلد اوّل آيهء 274 از سورهء بقره بيان شد .
مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا بَيْعٌ فِيهِ وَ لا خِلالٌ .
بيع در اينجا كنايه از فديه است و خلال كنايه از دوستى . معناى آيه چنين است : كسى كه از دارايىاش در راه خدا انفاق كند ، از اين انفاق در روز قيامت سود خواهد برد و هركس كه بخل ورزد ، دچار حسرت و عذاب خواهد شد و چيزى در آنروز ، او را سود نمىبخشد ، زيرا در اينروز ، نه فديه است و نه دوستى نظير اين جمله در آيهء 18 از سورهء رعد گذشت .