فروفرستادن آب از آسمان
[ سوره إبراهيم ( 14 ) : آيات 32 تا 34 ]
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْأَنْهارَ ( 32 ) وَ سَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَيْنِ وَ سَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ ( 33 ) وَ آتاكُمْ مِنْ كُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ ( 34 )
[ ترجمه ]
خداست كه آسمانها و زمين را آفريد و از آسمان باران نازل كرد و بدان باران براى روزى شما ميوهها رويانيد و كشتىها را رام شما كرد تا به فرمان او در دريا روان شوند و رودها را مسخّر شما ساخت . ( 32 )
و آفتاب و ماه را كه همواره در حركتند رام شما كرد و شب و روز را مسخّر شما گردانيد . ( 33 )
و هرچه از او خواستهايد به شما ارزانى داشته است و اگر خواهيد كه نعمتهايش را شمار كنيد ، نتوانيد كه آدمى ستمكار و ناسپاس نعمت است . ( 34 )
واژگان
دائبين : هميشه گفته مىشود : « فلان دأب فى العمل ؛ فلانى آن كار را ادامه داد » .
الكفّار : كسى كه به شدّت ، نعمتها را كفران و انكار كند .