دروغهايى را كه دربارهء اين طائفه مىگويند ، باطل سازم .
در اينجا به مناسبتى كه در زير روشن خواهد شد به نوشتهها و تأليفهايم اشاره كردم :
وَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَفْرَحُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ .
ابو حيان اندلسى ، زمخشرى ، شيخ مراغى ، بيضاوى و ديگر علماى اهل سنّت گفتهاند : مراد از
« الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ »
يهوديان و مسيحيانى هستند كه به محمّد صلّى اللّه عليه و إله ايمان آوردند . طبرسى در مجمع البيان ، عينا چنين مىگويد : « مقصود خداى سبحان ، اصحاب پيامبر صلّى اللّه عليه و إله است كه به او ايمان آوردند ، او را تصديق كردند و قرآن به آنان عطا شد و به سبب نزول آن ، شادمان گشتند » .
طبرسى از بزرگترين و مورد اعتمادترين علماى شيعه است ( متوفى 548 ه ) .
بيشتر علماى اهل سنّت آيه را به افرادى از اهل كتاب تفسير كردهاند و اگر آنان از مقام صحابه انتقاد داشتند ، بايد شيخ آنان طبرسى ، اين آيه را بهگونهء ديگرى تفسير مىكرد .
با اين بيان ، توطئه كسانى كه اين دروغ را به شيعه نسبت دادهاند آشكار مىشود .
ابان بن تغلب يكى از شاگردان بزرگ امام جعفر صادق عليه السّلام است ، تا آنجا كه امام عليه السّلام به شيعيان دستور مىدهد كه دين را از او فرابگيرند . يك روز ، مردى به نام « ابو البلاد » دربارهء شيعيان از او پرسيد . ابان در پاسخ وى گفت : آنان كسانى هستند كه هرگاه مردم دربارهء روايت از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله اختلاف كنند ، آنها روايتى را مىگيرند كه على عليه السّلام از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله نقل كرده باشد و هرگاه مردم دربارهء سخن على عليه السّلام اختلاف كنند ، شيعه سخن امام صادق از امام على عليه السّلام را مىگيرند . بنابراين ، مسئله از ديدگاه شيعه اماميه ، مسئله اعتماد به روايت نقل شده از محمّد صلّى اللّه عليه و إله است ، نه مسئله فحش و دشنام دادن به اصحاب محمّد صلّى اللّه عليه و إله . رمز اعتماد شيعه به اهلبيت عليهم السّلام در چيزى است كه از جدّ آنان به اثبات رسيده و مسلم آن را در صحيح خود ، باب فضايل على بن ابيطالب ، از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله نقل كرده كه فرمود :