تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 426

مساهمون:

ص٤٢٦
ترديد مباش . جز بدان‌گونه كه پدرانشان پيش از اين مىپرستيدند ، نمىپرستند . ما نصيب آنان را بىهيچ كم‌وكاست ادا خواهيم كرد . ( 109 )

واژگان

يوم مشهود : روزى كه خلايق در آن ، حضور به هم رسانند . اجل معدود : اجلى كه در علم خدا مشخص است . الزّفير : در لغت ، آغاز صداى الاغ و شهيق ، آخر آن . خداوند با اين دو واژه ، از دردها و غم‌هاى جهنميان كنايه آورده است . مجذوذ : مقطوع ( قطع شده ) . المريه : شك .

اعراب

« ذلك يوم » ، مبتدا و خبر و « مجموع » صفت براى « يوم » و « النّاس » نايب فاعل براى « مجموع » . « يوم يأت » « يوم » متعلق به « لا تكلم نفس » و « يا » از « يأتى » به سبب تخفيف حذف شده است و ضمير مستتر در « يأت » به « يوم مجموع » برمىگردد و جايز نيست كه به « يوم يأت » برگردد ؛ زيرا « يوم » به « يأت » اضافه شده است و مضاف اليه به منزلهء جزء كلمه مىباشد [ و كلمه به جزء خود اضافه نمىشود ] . « فى النّار » متعلق به محذوف ؛ يعنى : « فيستقرون فى النّار » . « خالدين » حال از ضمير « يستقرون » مىباشد . « ما دامت » « ما » مصدريه ظرفيه ؛ يعنى مدّت دوام آسمان‌ها و زمين و ظرف متعلق است به « خالدين » . « عطاء » منصوب است بنابر مفعول مطلق . « غير مجذوذ » صفت براى « عطاء » . « نصيبهم » مفعول براى « موفّوهم » و « غير منقوص » حال از « نصيبهم » .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 426 | محمد جواد مغنية