جدال ابراهيم
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 74 تا 76 ]
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْراهِيمَ الرَّوْعُ وَ جاءَتْهُ الْبُشْرى يُجادِلُنا فِي قَوْمِ لُوطٍ ( 74 ) إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ ( 75 ) يا إِبْراهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هذا إِنَّهُ قَدْ جاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَ إِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ ( 76 )
[ ترجمه ]
چون وحشت از ابراهيم برفت و شادمانى جايش را بگرفت ، با ما دربارهء قوم لوط به مجادله برخاست . ( 74 )
ابراهيم بردبار ، نازكدل و فرمانبردار است . ( 75 )
اى ابراهيم ! از اين سخن اعراض كن . فرمان پروردگارت فراز آمده است و بر آنها عذابى كه هيچ برگشتى ندارد فرود خواهد آمد . ( 76 )
واژگان
الرّوع : به فتح راء ، بيم داشتن و به ضمّ آن ، نفس .
الحليم : كسى كه بر نادانى و آزار ديگرى شكيبايى مىكند و در مجازات او شتاب به خرج نمىدهد .
الأوّاه : صيغهء مبالغه و از تأوّه گرفته شده ، به معناى اندوهگين از چيزى كه وى را خوش نيايد .
المنيب : كسى كه در هركارى به خدا رجوع مىكند .