نمىشوند ؟ ( 77 )
گفتند : آيا آمدهاى تا ما را از آن آيين كه پدرانمان را بر آن يافتهايم منصرف سازى تا در زمين سرورى يابيد ؟ ولى ما به شما ايمان نمىآوريم . ( 78 )
فرعون گفت : همهء جادوگران دانا را نزد من بياوريد . ( 79 )
چون جادوگران آمدند ، موسى گفت : بيفكنيد هرچه را كه بايد بيفكنيد . ( 80 )
چون بيفكندند ، موسى گفت : آنچه شما آوردهايد جادوست و خدا آن را به زودى باطل خواهد ساخت ؛ زيرا خدا كار مفسدان را به صلاح نمىآورد . ( 81 )
و خداوند با سخنان خود حق را به اثبات مىرساند و اگرچه مجرمان را ناخوش آيد . ( 82 )
واژگان
الملأ : اشراف و بزرگان قوم .
اللّفت : به فتح لام ، به معناى منصرف شدن از كار و يا رفتن به سوى كار .
اعراب
مصدر ريخته شده از « ليؤمنوا » متعلق به محذوف و خبر « كانوا » : « فما كانوا مريدين للايمان » . مفعول « أتقولون » ، جملهء محذوف است : « أتقولون للحق هو سحر » . آنگاه بار ديگر از روى انكار مىگويد : « أسحر هذا ؛ آيا اين جادوست ؟ » « سحر » خبر مقدّم و « هذا » مبتداى مؤخّر و جمله ، محلّى از اعراب ندارد . « تكون » عطف است بر « لتلفتنا » و « الكبرياء » اسم « تكون » و « لكما » خبر آن و « فى الارض » متعلق به « الكبرياء » .
« بمؤمنين » ، « باء » از لحاظ تركيب زايد است و « مؤمنون » خبر براى « نحن » . « ما جئتم به السّحر » « ما » استفهاميه و محلّ آن مرفوع است . بنابر اينكه مبتدا مىباشد و جملهء « جئتم » خبر آن . « السّحر » بدل از « ما » ، بر فرض اينكه براى استفهام باشد ؛ يعنى هر جادو [ كه بياوريد ] نظير : « كم مالك أعشرون ام ثلاثون ؛ مال تو چقدر است ، آيا بيست يا سى ؟ » « 1 »
هامش
( 1 ) . بسيارى از مفسران از جمله زمخشرى در تفسير كشاف خود ، در اينجا « ما » را موصوله و مبتدا و « جئتم » را صلهء آن