بزرگ است . ( 41 )
گوش نهادگان بر دروغند ، خورندگان حرامند . پس اگر نزد تو آمدند ميانشان حكم كن يا از ايشان روىگردان شو . و اگر روىگردان شوى هيچ به تو زيانى نرسانند . و اگر ميانشان حكم كنى به عدالت حكم كن كه خدا عدالتپيشگان را دوست دارد . ( 42 )
چگونه تو را داور قرار مىدهند ، درحالىكه تورات كه حاوى حكم خداست در نزد آنهاست ؟ سپس از حكم تو روىگردان مىشوند و اينان ايمان نياوردهاند . ( 43 )
واژگان
هركس كه دروغ را بپذيرد به او گفته مىشود كه به دروغ گوش سپرده است ( سمّاع للكذب ) .
السحت : مراد مال حرام است .
اعراب
« مِنَ الَّذِينَ قالُوا »
متعلّق به محذوف و حال است از واو «
يُسارِعُونَ
» .
« سَمَّاعُونَ »
مبتدا و
« مِنَ الَّذِينَ هادُوا »
خبر آن است . لام در «
لِلْكَذِبِ
» زايد و « الكذب » مفعول «
سَمَّاعُونَ
» است . «
سَمَّاعُونَ
» دوم تأكيد براى «
سَمَّاعُونَ
» اوّل و يا خبر است براى مبتداى محذوف و تقدير : « هم سماعون » مىباشد . لام در « لقوم » زايد نيست ، بلكه متعلق است به «
سَمَّاعُونَ
» دوم ؛ نظير « استمعت له » . « شيئا » مفعول مطلق و در تقدير :
« فلن تملك له من اللّه أيّ نوع من الملك » است . « كيف » حال است از فاعل «
يُحَكِّمُونَكَ
» .
« عِنْدَهُمُ التَّوْراةُ »
مبتدا و خبر ، و همچنين است
« فِيها حُكْمُ اللَّهِ » .
تفسير
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ .
اين آيه خطابى است به پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله كه قضيهء يهود و منافقان را