فرد و گروه در اسلام
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 32 ]
مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُنا بِالْبَيِّناتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ بَعْدَ ذلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ ( 32 )
از اينرو ، بر بنى اسرائيل مقرر داشتيم كه هركس كسى ديگر را نه به قصاص قتل كسى يا ارتكاب فسادى بر روى زمين بكشد ، چنان است كه همهء مردم را كشته باشد . و هركس كه به او حيات بخشد چون كسى است كه همهء مردم را حيات بخشيده باشد . و به تحقيق پيامبران ما همراه با دليل روشن بر آنها مبعوث شدند ، باز هم بسيارى از آنها همچنان بر روى زمين از حدّ خويش تجاوز مىكردند . ( 32 )
واژگان
من أجل ذلك : به سبب آن .
الإسراف : از حدّ اعتدال فراتر رفتن .
اعراب
« مِنْ أَجْلِ ذلِكَ » ،
متعلّق است به
« كَتَبْنا »
. « ها » در « أنّه » ، ضمير شأن و مصدرى كه از