تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى )ج ٣ — صفحة 81

مساهمون:

ص٨١

انّ و مابعدش ريخته مىشود ، مفعول است براى « كَتَبْنا » . « من » شرطيّه است . « بِغَيْرِ » متعلق به محذوف و حال از ضمير مستتر در « قَتَلَ » مىباشد . « بَعْدَ » ظرف و متعلّق به « مسرفون » است .

تفسير

مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ . داستان پسران آدم عليه السّلام اين موضوع را آشكار كرد كه در ميان مردم دو نوع انسان وجود دارد : متجاوز و ستم‌ديده . خدا براى حمايت از ستم‌ديده و نيز براى حفظ حيات و نظام آن ، براى هر متجاوزى ، كيفرى قرار داد كه سزاوار آن است . و كشتن بيگناهان را بزرگ‌ترين جنايت دانست . براين‌اساس ، سخن خدا : « مِنْ أَجْلِ ذلِكَ » به اصل جنايت قتل اشاره دارد نه به ماجراى قابيل و برادرش هابيل ، هرچند همين ماجرا سبب وضع قانون كيفر قتل بوده است ؛ چنان‌كه [ در ميان بشر ] با رخ دادن حادثهء خاصّى ، دولت ، قانون عامّى را وضع مىكند . سؤال : مجازات قتل ، هم بنى اسرائيل را شامل مىشود و هم ديگران را . بنابراين ، چرا در آيه تنها بنى اسرائيل ذكر شده است ؟ پاسخ : درست است كه اين مجازات و مجازات‌هاى ديگر ، هم بنى اسرائيل را در بر مىگيرد و هم ديگران را ؛ لكن خداوند بدان جهت ، تنها آنان را يادآور شده است كه ايشان جسورترين آفريدگان خدا در كشتار و ريختن خون بندگان او هستند . گواه اين مدّعا ، تورات آنان مىباشد كه كشتن زنان و كودكان را براى آنها مباح كرده است . همچنين ، در تاريخ قديم يهود ، كشتار پيامبران و در تاريخ جديد آنها رفتارشان در فلسطين ، گواهى ديگر عليه آنان است . أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ . « فَسادٍ فِي الْأَرْضِ » ، عطف بر « نَفْسٍ » است ، نه بر « غير » و تقدير : « أو غير فساد فى الأرض » مىباشد . معناى آيه اين