خواهد آمد . ( 73 )
آنانكه ايمان آوردهاند و مهاجرت كردهاند و در راه خدا جهاد كردهاند و آنانكه جايشان دادهاند و يارىشان كردهاند به حقيقت مؤمنانند ، آمرزش و روزى نيكو از آن آنهاست . ( 74 )
و كسانىكه بعدا ايمان آوردهاند و مهاجرت كردهاند و همراه شما جهاد كردهاند ، از شما هستند . به حكم كتاب خدا ، خويشاوندان به يكديگر سزاوارترند . و خدا بر هرچيزى داناست . ( 75 )
واژگان
الهجرة : دورى از وطن .
آواه : او را در منزل خويش سكونت داده است .
الولاية : مراد از ولايت در سخن خدا :
« بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ »
يارى كردن و در جملهء :
« وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ »
ميراث است .
اعراب
« مِنْ شَيْءٍ » ،
« مِنْ »
زايد .
« شَيْءٍ »
مبتدا و
« ما لَكُمْ »
خبر آن است و جمله ، خبر
« الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يُهاجِرُوا » .
« فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ »
مبتدا و خبر و نيز جايز است كه
« النَّصْرُ »
منصوب و به معناى « الزموا النصر » . باشد ؛ نظير « عليك زيدا » . « هاء » در
« تَفْعَلُوهُ »
به
« النَّصْرُ »
بر مىگردد .
تفسير
اين آيات مؤمنان را به چند نوع تقسيم كرده و ولايتى را كه ميان آنان بر اثر ايمان و هجرت وجود دارد بيان ، و همچنين به ولايت كافران و ميراث خويشاوندان اشاره نموده است . جزئيات اين تقسيمبندى از قرار زير است :