شكار ماهىها فرمان او را اطاعت نكردند مورد مجازات قرار داد ؛ لكن كسانى را كه در فلسطين ، ويتنام ، كنگو ، ژاپن و ديگر جاها از خون غيرنظاميان بىگناه جوىهاى خون روان ساختند ، رها كرده است ؟
پاسخ : بله ، سنت الهى بر اين جارى شده كه گناهكار را در اين دنيا ، هرچند گناهش بزرگ باشد ، مجازات نكند و اگر چنين كند ، پاك از ناپاك تشخيص داده نمىشود و فردى كه كار بد را ترك مىكند هيچگونه برترى نخواهد داشت ؛ زيرا اين ترك با انگيزهء ترس از مجازات صورت مىگيرد نه به سبب دوست داشتن كار نيك و نفرت از كار بد . لكن حكمت خدا اقتضا كرد معجزات پيامبران را از اين سنّت استثنا كند تا دعاى آنان در حقّ گناهكاران و مفسدان مستجاب شود ؛ چه ، آنها در پيشگاه خدا احترام دارند و نيز به سبب اينكه نبوّت آنان به اثبات برسد .
مفسران در تفسير آيهء 78 از سورهء مائده :
« لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى لِسانِ داوُدَ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ »
گفتهاند : داوود ساكنان ايله از قوم بنى اسرائيل را نفرين كرد ؛ زيرا آنان فرمان خدا را زير پا گذاردند و در روز شنبه دست به صيد ماهى زدند و چنين گفت : خدايا ! نفرينت را همچون جامهاى بر اندام آنان بپوشان و خداوند آنها بهصورت بوزينگان مسخ كرد . بنابراين ، سبب مسخ ماهىگيران نيرنگباز ، نفرين داوود پيامبر بوده است . امّا در عصر ما پيامبرى وجود ندارد كه عليه خونخواران و غارتكنندگان ملّتها نفرين كند . درهرحال ، ما به عدالت خدا ايمان داريم و نيز ايمان داريم كه حق در نزد خدا هدر نمىرود و انسان كيفر كردارش را خواهد ديد هرچند زمان به درازا بكشد و كسى شتاب مىكند كه بيم تلف شدن را داشته باشد .