عَلَيْهِمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذابِ
و نيز پيرامون آيهء 112 از سورهء آل عمران :
« ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ ما ثُقِفُوا »
پرسشى مطرح است كه انسان را [ دربارهء اين آيات ] به ترديد و حيرت مىاندازد .
ما به اين پرسش در جلد دوم ، در تفسير آيهء 112 از سوره مائده پاسخ داديم و نيز به شيوهاى ديگر ، در تفسير آيهء 153 از سورهاى كه اكنون مشغول تفسير آن هستيم ( سورهء اعراف ) پاسخ گفتيم و در اينجا هم به صورت كوتاه و بسيار موجز به اين پاسخ اشاره مىكنيم :
خداوند در گذشته ، فرعونيان را بر بنى اسرائيل مسلّط كرد ، آنگاه بابليان ، سپس ايرانيان ، آنگاه جانشينان اسكندر و آنگاه مسيحيان را . آنچه در تفسير البحر المحيط آمده ، سخنى است جالب و شگفتآور و آن اينكه زمانى گروهى از مسيحيان نادار شدند و يهوديانى را كه در كشورشان بودند به كشور همسايهء خود فروختند و سرانجام ، يهودىها از تحقير و شكنجه ، آنها فرار كردند و به كشورهاى عرب پناهنده شدند و در آنجا با كمال امنيت زندگى كردند ؛ لكن اين يهوديان پيمانى را كه با پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله بسته بودند شكستند . از اينرو ، برخى از آنها كشته و بقيه توسط عمر بن خطاب رانده شدند و در شرق و غرب زمين آواره گرديدند و به صورت اقليتهاى پيرو و نه مستقل ، كه اهميتى نداشتند و فرمان ديگران را مىبردند ، به زندگى خود ادامه دادند .
سرانجام ، يهود دريافتند كه جز از راه نوكرى استعمار ، هرگز داراى اسم و رسمى نخواهند شد . ازاينرو ، خود را به هر استعمارگر نيرومندى كه توان اجراى توطئهها و نيرنگهاى آنها را داشت فروختند . در دوران ما - هماكنون ما ، در تابستان سال 1968 م . قرار داريم - برخى از دولتها كشف كردند كه استعمارگران به يهوديان اروپاى شرقى چراغ سبز نشان دادند كه دست به فعاليتهايى بزنند كه اين كشورها را به حمايت از استعمارگران وادار كنند . يهود هم براى اجراى اين نقشه دست بهكار