تفسير
وَ اخْتارَ مُوسى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا .
مفسران سخن را پيرامون اين آيه به درازا كشاندهاند و نظريات آنها در تفسير آن مختلف است . به عنوان نمونه : در مورد ميقات اختلاف كردهاند كه آيا مقصود ، ميعادگاه نزول تورات است و يا چيز ديگر ؟ و نيز اختلاف كردهاند كه چرا موسى عليه السّلام براى رفتن به ميقات از ميان قوم خود هفتاد مرد را برگزيد : آيا بدين سبب بود كه آنها موسى را متهم مىكردند و به او مىگفتند : ما هرگز به تو ايمان نمىآوريم تا اينكه سخن خدا را همانگونه كه تو شنيدى ما هم بشنويم . از اينرو آنها وى را همراهى كردند تا همانطور كه او شنيده ، آنها هم بشنوند . يا اينكه رفتن آنها همراه موسى عليه السّلام دليل ديگرى داشت ؟
همچنين ، مفسران دربارهء سبب مجازات آنها و نيز دراينخصوص اختلاف كردهاند كه آيا زلزله به مرگ آن هفتاد نفر انجاميد يا بهگونهاى بود كه ستون فقرات آنها را شكست و مفصلهاى آنان را از يكديگر جدا كرد ! ولى به مرحلهء مرگ نرسيد .
در آيه ، نشانهاى وجود ندارد كه به ترجيح نظر گروهى از مفسران اشاره داشته باشد ، و آيه تنها بر اين موضوع دلالت دارد كه موسى هفتاد مرد را از ميان قومش برگزيد تا آنها را به ميعادگاه پروردگارش ببرد . بالطبع اين گزينش بر طبق فرمان خداوند بوده است ؛ زيرا موسى جز آنچه را از سوى خدا به او امر شده بود ، انجام نمىدهد . و نيز آيه نشان مىدهد كه خداوند به سبب اقتضاى حكمت ، نوعى عذاب را بر اين هفتاد تن فروفرستاد . ما دليلى نداريم كه آن ميعادگاه را مشخص كند و نيز سببى كه موجب اين گزينش و عذاب شد در اختيار ما نيست . شايستهء ذكر است كه سخن موسى با خداوند :
« أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ » ،
نشان مىدهد كه آنان عملى انجام دادند كه موجب هلاكت آنها شد ؛ امّا او بيان نداشته كه اين عمل چه بوده است و ما هم نبايد آنچه را نمىدانيم بگوييم .