رابطهء ايمان و تقوا با بركات الهى
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 96 تا 100 ]
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ( 96 ) أَ فَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا بَياتاً وَ هُمْ نائِمُونَ ( 97 ) أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُونَ ( 98 ) أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ ( 99 ) أَ وَ لَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ أَهْلِها أَنْ لَوْ نَشاءُ أَصَبْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ نَطْبَعُ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَسْمَعُونَ ( 100 )
اگر مردم قريهها ايمان آورده و پرهيزگارى پيشه كرده بودند بركات آسمان و زمين را به رويشان مىگشوديم . ولى پيامبران را به دروغگويى نسبت دادند . ما نيز به كيفر كردارشان مؤاخذهشان كرديم . ( 96 )
آيا اهل اين آبادىها از اين ايمنند كه عذاب ، شبانه به سراغ آنها بيايد ، درحالىكه در خواب باشند ؟ ! ( 97 )
آيا اهل اين آبادىها از اين ايمنند كه عذاب ما هنگام روز به سراغشان بيايد ، درحالىكه سرگرم بازى هستند ؟ ! ( 98 )
آيا پنداشتند كه از مكر خدا درامانند ؟ از مكر خدا جز زيانكاران ايمن ننشينند . ( 99 )
آيا براى آنان كه زمين را از پيشينيان به ارث بردهاند ، باز ننموده است كه اگر بخواهيم آنها را نيز به كيفر گناهانشان به عقوبت مىرسانيم و بر دلهايشان مهر مىنهيم تا شنيدن نتوانند ؟ ( 100 )
واژگان
البركات : بهطوركلّى : نعمتهاى رو به افزايش . و بركتهاى آسمانى نيز فراوانند