زمانىكه نعمت و اولاد آنها افزايش پيدا كرد ، حق را سبك شمردند و طرفداران آن را به باد تمسخر گرفتند و درحالىكه نادان بودند به تفسير سنّتهاى الهى بر وفق هواهاى نفسانى خود پرداختند و گفتند : زيانهايى كه به پدران ما رسيد ، كيفر گمراهى و فسادشان نبود و نعمت و آسايشى كه برايشان عطا شد ، پاداش خوبىها و هدايتشان ، بلكه صرفا يك نوع تصادف محسوب مىشد و هيچگونه تدبير و آگاهى در اين امور وجود نداشت .
هرچند اين نوع افراد و امثال آنها از فرمان و حكمت خدا غفلت مىكنند ؛ امّا خدا از آنان و كردارهايشان غافل نيست .
فَأَخَذْناهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ ؛
آن گروه كافر را به طور ناگهانى مجازات كرديم ، تا كيفرى باشد بر خودخواهىها و حركت ايشان بر طبق هوسها و خواستههاى نفسانى . اينچنين ، قرآن به كسانى كه پرهيزگار نيستند و از هيچ عملى خوددارى نمىكنند ، هشدار مىدهد كه بهطور ناگهانى و درحالىكه آگاهى ندارند مجازات خواهند شد .