قالَ اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ .
اين خطاب متوجه آدم و همسرش و نيز ابليس است . مراد از « بعضكم » ، ابليس و طايفهء ابليسيان است و مقصود از بعض ، آدم و فرزندان او . عامل اين دشمنى ابليس است ؛ زيرا او عمدا به گمراه كردن انسان پرداخت و او را به تباهى كشانيد تا از او انتقام مشكلات خودش را بستاند . امّا انسان ، ابليس را نمىبيند تا او را آزار دهد . خداى تعالى مىفرمايد : « او و قبيلهاش از جايىكه آنها را نمىبينيد شما را مىبينند » . « 1 » و نيز مىفرمايد : « شيطان دشمن شماست ، او را دشمن گيريد » . « 2 »
وَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ قالَ فِيها تَحْيَوْنَ وَ فِيها تَمُوتُونَ وَ مِنْها تُخْرَجُونَ .
پس از آنكه آدم چنين عملى را مرتكب شد ، خداوند هم براى ما انسانها چنين مقرّر كرد كه در اين زمين با مواجه شدن با گرفتارىها و سختىها زندگى كنيم و بميريم و آنگاه براى بازپرسى و كيفر كردار از آن بيرون آورده شويم .
داستان آدم در قرآن
خداى سبحان داستان آدم را در آيهء 33 و آيات پس از آن در سورهء بقره ، در آيهء 18 و آيات پس از آن از سورهء اعراف و نيز در آيهء 115 و آيات پس از آن از سورهء طه بيان كرده است . خلاصهء داستان ، چنانكه در اين آيات آمده ، از اين قرار است :
خداى بزرگ به فرشتگانش خبر داد كه بهزودى در زمين آفريدگانى را پديد خواهد آورد . آنان در اطراف و اكناف زمين راه مىروند و روزى خدا را مىخورند .
فرشتگان به خدا گفتند : چگونه كسانى را در زمين مىآفرينى كه فساد مىكنند و براى دستيابى به منابع زمين ، خونها مىريزند ، درحالىكه ما هميشه تو را مىپرستيم ؟
خداوند سبحان به فرشتگان پاسخى داد كه دلهايشان آرام گرفت و نيز از آنان
هامش
( 1 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 27 .
( 2 ) . فاطر ( 35 ) آيهء 6 .