غير ازدواج نيز هست . صاحب مسالك گفته است : « آيه نه در نكاح صراحت دارد و نه در چيزى كه اعمّ از آن است » .
وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ .
پس از آنكه خداوند قسمتى از احكام و حلال و حرام را بيان كرد ، مىگويد : هركس كه آن را بشنود و فرمان ببرد ، حقيقتا شخص باايمان است ، عمل او پذيرفته و مزد و پاداش او بهعهدهء خودم مىباشد و هركس كه احكام و آيين مرا انكار كند ، انسان كافر و زيانكار است .
بنابراين ، مراد از ايمان در اينجا ، احكامى است كه بايد به آنها ايمان داشت ، از باب اطلاق مصدر به معناى اسم مفعول ، نظير اطلاق خلق بر مخلوق و اكل بر مأكول . امّا دربارهء واژهء « احباط » پيشتر و در ضمن تفسير آيهء 217 از سورهء بقره در جلد اوّل ، به تفصيل سخن گفتيم .