آيا راهيافته همانند راه گم كرده است ؟
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 122 تا 124 ]
أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْكافِرِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 122 ) وَ كَذلِكَ جَعَلْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكابِرَ مُجْرِمِيها لِيَمْكُرُوا فِيها وَ ما يَمْكُرُونَ إِلاَّ بِأَنْفُسِهِمْ وَ ما يَشْعُرُونَ ( 123 ) وَ إِذا جاءَتْهُمْ آيَةٌ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتى مِثْلَ ما أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ عَذابٌ شَدِيدٌ بِما كانُوا يَمْكُرُونَ ( 124 )
آيا آن كسىكه مرده بود و ما زندهاش ساختيم و نورى فراراهش داشتيم تا بدان در ميان مردم راه خود را بيابد ، همانند كسى است كه به تاريكى گرفتار است و راه بيرون شدن را نمىداند ؟ اعمال كافران ، در نظرشان ، اينچنين آراسته گرديده است . ( 122 )
و بدينسان در هر قريهاى مجرمانشان را بزرگانشان قرار داديم تا در آنجا مكر كنند ؛ ولى نمىدانند كه جز با خود مكر نمىورزند . ( 123 )
چون آيهاى بر آنها نازل شد ، گفتند كه ما ايمان نمىآوريم تا آنگاه كه هرچه به پيامبران خدا داده شده به ما نيز داده شود . بگو : خدا داناتر است كه رسالت خود را در كجا قرار دهد . به زودى به مجرمان به كيفر مكرى كه مىورزيدهاند از جانب خدا خوارى و عذاب شديد خواهد رسيد . ( 124 )