نحشرهم » بوده است .
« جَمِيعاً »
حال از ضمير
« نَحْشُرُهُمْ » .
« أَيْنَ »
خبر مقدم و
« شُرَكاؤُكُمُ »
مبتداى مؤخر و
« الَّذِينَ »
بدل از
« شُرَكاؤُكُمُ »
.
« تَزْعُمُونَ »
نياز به دو مفعول دارد كه هر دو حذف شدهاند ، و تقدير : « تزعمونهم شركاء » مىباشد و سياق كلام بر حذف اين دو مفعول دلالت دارد . مصدر ريخته شده از
« أَنْ قالُوا »
خبر
« لَمْ تَكُنْ » ،
« كَيْفَ »
مفعول
« كَذَبُوا »
و جملهء
« كَذَبُوا »
مفعول
« انْظُرْ »
است .
تفسير
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمُ .
منظور از كسانى كه خدا كتاب براى آنان فرستاد ، يهود و نصاراست . ضمير
« يَعْرِفُونَهُ »
به محمّد صلّى اللّه عليه و آله برمىگردد .
آيه دربارهء دانشمندان اهل كتاب است كه آنان خاتم پيامبران را همچون فرزندان خود كاملا مىشناسند ؛ لكن آنچه را مىدانند پنهان مىكنند . اين معنا در چند آيه تكرار شده است . برخى از اين آيات عبارتند از :
1 . آيهء 146 از سورهء بقره : « اهل كتاب همچنانكه فرزندان خود را مىشناسند او را مىشناسند ؛ ولى گروهى از ايشان در عين آگاهى حقيقت را پنهان مىدارند » .
2 . آيهء 157 از سورهء اعراف : « آنان كه از اين رسول ، اين پيامبر امّى كه نامش را در تورات و انجيل خود نوشته مىيابند ، پيروى مىكنند . . . » .
3 . آيهء 197 از سورهء شعراء : « آيا اين نشانه بر ايشان بسنده نيست كه علماى بنى اسرائيل از آن آگاهند ؟ » دراينباره در هنگام تفسير آيهء 146 از سورهء بقره و آيهء 164 از سورهء نساء ، در بخش « آيا تمام پيامبران شرقى هستند ؟ » به تفصيل سخن گفتيم .
ضرورتى ندارد كه اهل كتاب تنها وقتى نام محمّد صلّى اللّه عليه و آله را در تورات و انجيل نوشته مىبينند ، از راستگويى او آگاهى يابند ، بلكه هركس با جديّت و محققانه دربارهء اسلام پژوهش كند ايمانى خواهد آورد كه ترديدى در آن نباشد كه اسلام همان حق و راستگويى است و اينكه اين دو ، جوهر و پايهء اسلام است . همچنين هدف اين مكتب